Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Επαίτες της Θεσσαλονίκης…

Της Γιώτας Κωνσταντινίδου



Στο γρήγορο ‘’σκλάβωμα’’ του κόκκινου φαναριού , στο βασανιστικό ‘’αχ’’ που σκέφτεσαι και παραληρείς, αν έτρεχες ή αν έκανες εκείνο ή το άλλο, παίρνεις βαθειά ανάσα, ψάχνεις τα τσιγάρα από τη τσάντα ή το κινητό.
Κάπου εκεί όμως, στο μοίρασμα του βλέμματος παραμονεύει το αντίβαρο που εύκολα μετατρέπεται σε αντίνομο της δικής σου βιωματικής στιγμής.
Ένα ανήλικο αγόρι ή κορίτσι σου καθαρίζει το τζάμι περιμένοντας εναγώνια ένα αντίτιμο. Εσύ θυμώνεις, αποφεύγεις, ή λυπάσαι και δίνεις. Όνειδος προς τους επαίτες ή τους ‘’προσωρινά ασφαλείς’’;

Στο μυαλό επανέρχεται ο γνωστός ατέρμονος κύκλος. Έλλειψη κράτους Πρόνοιας, ανομία, ανεπαρκή ευαισθητοποίηση φορέων. Και συ που εντάσσεις το Εγώ σου;
Να στραφείς για απαντήσεις στο Κράτος, στη τοπική αυτοδιοίκηση, στους γηγενείς εκπροσώπους της συμπρωτεύουσας;
Παραθέτεις για διαφώτιση, από Ποινικό Κώδικα περί επαιτείας και αλητείας:
Άρθρο 409: Παραμέληση αποτροπής από επαιτεία ή αλητεία. Τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών ή με χρηματική ποινή: α) όποιος εξωθεί σε επαιτεία ή παραλείπει να εμποδίσει από την επαιτεία ή την αλητεία πρόσωπα που έχει την επιμέλειά του ή που βρίσκονται σε σχέση εξάρτησης από αυτόν. β) όποιος παραδίδει ή προμηθεύει σε άλλους πρόσωπα ηλικίας κάτω των 17 ετών ή που έχουν υπερβεί αυτήν την ηλικία, είναι όμως σωματικά ή διανοητικά ανάπηρα, για να προκαλούν με τη νεαρή τους ηλικίας ή με τη τυχόν σωματική ή διανοητική ασθένεια ή αναπηρία τους τον οίκτο ή την περιέργεια του κοινού για χρηματικό όφελος δικό του ή άλλου.

Ελεημοσύνη Χριστιανοί, αδέρφια ελεημοσύνη/ πολλά χαρίζει ο Θεός σ’ εκείνον όπου δίνει’’
‘’της ζητιανιάς τα καμώμaτα’’, επέμενε ο Καρκαβίτσας, ο αφορισμός του Όσκαρ Γουάιλντ περί φιλανθρωπίας που διαιωνίζει τη φτώχεια, διαρκούσε λίγο, αφού ο ίδιος ενέδιδε και προσέφερε.
Στη Θεσσαλονίκη του αδυσώπητου Τώρα, ανάμεσα σε τετριμμένες και στερεότυπες παρεμβολές και συστολές ευνουχισμένων προθέσεων, ο Τζαμάλ Μαλίκ, ο Σαλίμ, η Λατίκα του Slumdog Millionaire’’, φαντάζουν ειρωνική αναφορά στο ενοχικό διπολικό Παρόν μας.