Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Τί έτρωγαν οι Αρχαίοι Έλληνες;

Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν γεμάτα τραπέζια με ψωμί, κρέατα, χορταρικά, ελιές, πίτες, γλυκίσματα και φρούτα, που συνοδεύονταν με άφθονο κρασί. Τα όσπρια τα οποία ήταν γνωστά στους αρχαίους ήταν τα φασόλια, οι φακές, τα ρεβύθια, τα μπιζέλια και τα κουκιά που τα τρώγανε συνήθως σε μορφή πουρέ. 
Στο τραπέζι βρισκόταν και λάδι, απαραίτητο όχι μόνο για τα φαγητά αλλά και για τους αθλητικούς αγώνες της αρχαιότητας. Οι αρχαίοι έβγαζαν λάδι από άγουρες ελιές, που το προτιμούσανε στις σαλάτες τους, αλλά και από τα αμύγδαλα και τα καρύδια το οποίο ήταν καλό για τα γλυκίσματά τους. 




Απαραίτητη καθημερινή διατροφή ήταν το γάλα και το τυρί, τα οποία ήταν σπάνια αγαθά ειδικά στις πόλεις. Οι διαιτολόγοι συνιστούσαν για τους αθλητές το μαλακό τυρί. Επίσης τα σκόρδα και τα κρεμμύδια ήταν στην καθημερινή διατροφή, αλλά ορισμένοι έβρισακν αυτό το είδος της διατροφής χωριάτικο. Εκλεκτό έδεσμα, παρόλλα αυτά ήταν οι κοχλιοί, δηλαδή τα σαλιγκάρια, που έτρωγαν οι Κρητικοί από την εποχή του Μίνωα.
Οι φτωχοί στην αρχαία κοινωνία έτρωγαν συνήθως σούπες. Έτρωγαν και ψαρόσουπες, τις οποίες απέφευγε η πλούσια τάξη. Κατά την αρχαία εποχή το κρέας ήταν πανάκριβο, παρά τις αμέτρητες θυσίες που γίνονταν για τους θεούς. Φθηνό ήταν το χοιρινό, το οποίο όμως ήταν και αυτό απλησίαστο από την κατώτερη οικονομική τάξη. Αυτό ίσχυει στις πόλεις. Στην ύπαιθρο έτρωγαν συχνότερα κρέας, αφού μπορούσαν να τα μεγαλώνουν στις αυλές τους και στους κήπους τους, ειδικά πουλερικά, γουρουνοπούλια, κατσίκια κι αρνιά. 
Οι Αθηναίοι, πλούσιοι αλλά και φτωχοί, είχαν μεγάλη αδυναμία στα θαλασσινά και στα όστρακα. Δημοφιλείς στην Αθήνα ήταν τα παστά ψάρια από τον Ελλήσποντο και τον Εύξεινο Πόντο και ότι προερχόταν από την λίμνη Κωπαϊδα. Ο απλός κόσμος έτρωγε σαρδέλες από το Φάληρο, μαζί με κριθαρένιο ψωμί. Έτσι φαίνεται πως οι Αθηναίοι έτρωγαν συχνότερα ψάρι παρά κρέας. 
Αντιθέτως, το σπαρτιάτικο τραπζι δεν συγκινούσε τους υπόλοιπους Έλληνες. Συνήθως είχαν ως καθημερινό πιάτο μια κούπα από μελανά ζωμό και ένα κομμάτι ψωμί. Τις γιορτινές μέρες δεν ήταν τίποτα το σπουδαίο το φαγητό τους, το οποίο συμπεριλάμβανε ένα βραστό χοιρινό, λίγο κρασί και μια πίτα γλυκιά.